είμαι καλά!?!

Όταν γίνεσαι μάνα αρχίζεις και αγχώνεσαι με το παραμικρό.Σκέφτεσαι: "Πώ-πω" μπήκε το καλοκαίρι.Τώρα θα αρχίζω να του κρυώνω το νερό για να μπει στην θάλασσα, θα βάλουμε τον ανεμιστήρα σιγα-σιγά κ.λ.π.".Εννοείς "Πάει το παιδί.Θα είναι με 40 πυρετό όλο το καλοκαίρι."Καταλαβαίνω τις μαμάδες που μου έλεγαν ότι θα χάσω τον ύπνο μου.Χθές όλο το βράδυ ξύπναγα κάθε μία ώρα.Κάνει ζέστη να τον βάλω δίπλα στο παράθυρο,κάνει πολύ ζέστη να ανοίξω τον ανεμιστήρα, να βάλω τον ανεμίστήρα λίγο πιο αριστερά, λίγο πιο δεξία γιατι τον χτυπάει λάθος,να του δώσω νερό κ.λ.π. κ.λ.π.Είναι ένα πλάσμα γεμάτο απαιτήσεις και εμείς πρέπει να κάνουμε αυτό που θεωρούμε καλύτερο.Είναι αυτό που θεωρούμε εμείς το καλύτερο?!?Εκεί ξεκινάνε άλλοι προβληματισμοί.Βέβεα θα μου πείτε ότι έτσι δεν πρεπει να γινόμαστε γονείς.Συμφωνώ!Προσωπικά αναφέρω κάποιους από τους χιλιάδες προβληματισμούς έχει μια γυναικα που μεγαλώνει παιδί.Γίνεσαι τρομερά ανασφαλής αλλά και σίγουρος και κάπου έκει καταλάβαινεις αν έπρεπε να γίνεις γονιός.Γιατι καλό είναι το ΘΕΛΩ αλλά ΜΠΟΡΩ?????Εγώ τελικά βλέπω ότι μπορώ και θέλω αλλά 2 αν τα καταφέρω.
Τα παιδιά είναι η ελπίδα μας...ΑΓΑΠΗΣΤΕ ΤΑ!))

...τα παιδιά είναι μπροστά....

Μαθαίνωντας μέσα από ένα παιδί...

Πρίν γεννήσω δεν πίστευα ότι ένα μικρό πλασματάκι θα με άλλαζε τόσο πολύ. Ότι θα με εκανε να καταλάβω τόσα πράγματα για την ζωή στους πρώτους 9 μήνες της ζωής του. Με έμαθε να μοιράζομαι όχι μόνο πράγματα που το θεωρώ ανούσιο αλλα και συναισθηματα. Μια πραγματικά αγνή ψυχή που με κάνει να βλέπω τα πράγματα διαφορετικά.Ένα παιδι που γελάει σε όλο τον κόσμο με την ψυχή του,που "ζητάει" τις δικές του στιγμές, που όταν παίζει και τρελαίνετε απο την χαρά του που μας βλέπει μας δίνει τα παιχνίδια του για να παιξουμε και εμείς δεν μπορεί...κατι κάνει μέσα μου!!!Με έχει κάνει και είμαι αισιόδοξη.Και για την δική μας την ζωή και για την δική του.Δεν μπορώ να εξηγήσω με λέξεις ακριβώς αυτό που νιώθω αλλά είμαι ευτηχισμένη που με αυτο το παιδί (& με τα αδερφάκια του αυριο, μεθαυριο)θα μεγαλώσουμε, θα μάθουμε και έμεις. Και όσο θα περνάν τα χρόνια είμαι σιγουρη ότι μέσα από τις δικά του όνειρα,τις δικές του ανάγκες και απαιτήσεις.Τις δικές μας αγωνιές και ελπίδες.Συνοδοιπόροι αλλά και ο καθένας χωριστά...θα είμαστε όλοι καλύτεροι άνθρωποι.

ΜΜΜΜΜύρισε το καλοκαίρι....

Από την Πέμπτη είμαστε καθε μέρα (όλη μέρα) έξω & κατάλαβα ότι μπήκε το καλοκαιράκι.Είμαι καθαρά τύπος χειμώνα.Άσε με στην Αλάσκα και έγινες ο καλυτερός μου φίλος.Είναι κάποια πράγματα που αγαπάω στο καλοκαίρι και τα είδα (& μύρισα) αυτές τις μέρες.Οι ξένοι που γεμίζουν σιγά-σιγά τις καφετέριες στο Μοναστηράκι, τα τζιτζίκια, η μυρωδιά απο τα φρέσκα ροδάκινα και πεπόνια,ο ήλιος μετά από μια βουτιά, όλες αυτές οι εικόνες (& μυρωδιές) που σε χαλαρώνουν απίστευτα. Φυσικά υπάρχει και η άλλη πλευρά.
Η απαράδεκτη εικόνα στις παραλίες όταν φέυγουν οι βάρβαροι.Λες και πιάνει πολυ χώρο στο αμάξι μία τσάντα super market (που όλοι έχουμε σπίτια μας) για να μαζέψουν αυτά που οι ίδιοι δημιουργούν και μέτα λένε "πω-πω μην πιάνεις αυτη την αηδία"!Αυτη την αηδία εσύ την άφησες καλη μου κυρία.
Οι φίλοι οδηγοί που "λιώνουν" πίσω απο το τιμόνι.Κι εγώ που γυρνάω με το μωρό "λιώνω" αλλα δεν θέλω να με πατήσεις.ΑΝΤΕΧΩ!
Ο μικρός Γιωργάκης (Γιαννάκης-Κωστάκης κ.λ.π.) που τα καημένα τραβάνε τα απίστευτα.Δεν λέω είναι κάποια που δεν το έχεις και πολυ να τα φωνάξεις "ΛΟΥΣΙΦΕΡ" αλλά και αυτά ειναι κάποιου δημιουργήματα.Εσυ καλή μου κυρία που σε παρατηρώ τοση ώρα έκανες το παιδάκι έτσι.Τώρα τι φωνάζεις.Το κυριότερο.Αφού δεν το αντέχεις να πηγαίνεις το παιδί σου στην θάλασσα, ΤΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ?Εμάς που σε ανεχόμαστε τι σου φταίμε?
Πρέπει να ηρεμήσετε όλοι λίγο και να το απολάυσετε.Όλοι έχουμε προβλήματα, όλοι είμαστε κουρασμένοι αλλά δεν φωνάζουμε σαν τρελλοί όλοι την ώρα.
...ΜΙΚΡΕ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΖΗΣΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ ΚΑΙ ΑΣΤΟΥΣ ΝΑ ΦΩΝΑΖΟΥΝ!!!
:))))))

Όταν φλερτάρει ένα μωρό

H πρώτη φορά ήταν την Καθαρά Δευτέρα στο Νάυπλιο.Μόλις είχαμε φάει και πήρα τον μικρό αγκαλιά.Απέναντι κάθονται ένα ζευγάρι στην ηλικία μας.Ο μικρός καρφώνει την κοπέλα.Βλέμα λατίνου εραστή και χαμόγελα.Αν κουβαλούσε 20 χρόνια και πάνω στην πλάτη του θα τρώγαμε ξύλο. Απο τότε καθε μέρα που περνάει και βλέπει και καλύτερα έχει φοβερές αντιδράσεις. Μια φορά παρ' ολίγο να μου φύγει απο το καρότσι γιατι είχε γυρίσει ολόκληρος να κοιτάει ένα κοριτσάκι. Αν τρελαθεί με την ομορφιά της κοπέλας θέλει να της πιάσει το πρόσωπο.... Και έτσι ξεκινησαν οι περιπέτειες καρδιάς του μικρου Ηρόδοτου....

ντρίν-ντρίιν-ντρίιιιν......άντε πάλι!!

ντρίν
-τώρα
ντρίιν
-έρχομαι
ντρίιιιιιιιιιιιιιιν
-Ναί?
-Έλα, καλημέρα!Τι κάνεις?
-Μια χαρά, εσύ?
-Καλά.Τι κάνει το παιδί?
-Μια χαρα!
-Τι κάνει τώρα λέω..
(αναφορά για το τι κάνει ο μικρός)
-Γελάει?
-(γιατι να μή γελάει?ξέρεις κάτι που δεν ξέρω?)Ναι!!
-Τον παίρνεις καθόλου αγκαλιά?
-(ΟΧΙ!του κρατάω μούτρα)Φυσικά!!
-Μπράβο!
-Ευχαριστώ....

ΚΑΛΗΜΕΕΕΕΕΕΡΑΑΑ!!!!

Καλή εβδομάδα σε όλους!!!!

08/06

Χθες το πρωί βγήκα με τον μικρό για ψώνια.Εδω στον Πειραιά δεν υπάρχει περίπτωση να βρείς γωνία σε πεζοδρόμιο ή κάποιο κενό ανάμεσα σε παρκαρισμένα για να ανεβάσεις το καρότσι που να χτυπιέσαι.Περνώντας απέναντι την Γρ. Λαμπράκη απο το φανάρι της Βενιζέλου έρχεται απο κάτω ένα ταξι.Ο τύπος είχε ύφος ''ΙΣΑ ΜΩΡΗ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ΄΄.Τι κι αν έχω ένα μωρό στην μέση της λεωφόρου.ΕΥΚΟΛΟΣ ΣΤΟΧΟΣ.Πέρασα, ούφ...Φτάνοντας στήν Τσαμάδου χαμηλά(κοντά στην αγορά) αρχίζει το μαρτύριο με τους πεζούς.Δεν θέλω κυρία μου να χαζέψω εσώρουχα.Έχω.Ξηρούς καρπούς θέλω να αγοράσω.Δέν μπορώ να περάσω?Στον δρόμο.Ξέρω πια.Γυρνόντας στην Βενιζέλου ήταν 2 φορτηγά πανω στο πεδρόμιο.Χα!Στον δρόμο.Την ώρα που κατέβαζα το καρότσι έρχετε από το στενό μία κυρία ετών 40(?) μου είπε 2-3 γαλλικα και έφυγε.Που να το βάλω το καρότσι?
##@!!*

4 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ

1. TO ΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ
2. ΕΝΑΣ ΖΕΣΤΟΣ ΚΑΦΕΣ
3. Η ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ & Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ(stavroskatsaris)
4. & ΚΑΤΙ ΦΟΒΕΡΑ ΔΥΣΚΟΛΟ...ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΕΙΔΗΣΗ,ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΝΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΑΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ...... ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!!!

06/06

ΕΙΜΑΙ ΕΞΑΛΛΗ!!!
Εδώ και 4 μήνες μία μάνα έχει ''χάσει'' το παιδί της. Η κα Νατέλα ψάχνει τον μικρό Άλεξ. Η ιστορία απο όπου και να την πιάσεις σου πλακώνει την ψυχή.Οτι και να έχουν κάνει τελικά αυτά τα 5 παιδιά πρέπει κάποια στιγμή (ΣΗΜΕΡΑ-ΤΩΡΑ) να πουν την αλήθεια. ΠΡΕΠΕΙ επιτέλους να δείξουν σεβασμο στην μάνα.Πρέπει να δείξουν σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή.Πρέπει οι γονείς να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να αφήσουν τα παιδιά τους να παίζουν με αυτή την γυναίκα που μας έδειξε μεγάλειο ψυχής.(αν ήμουν στην θέση της δεν ξέρω τι θα είχα κάνει αν με δουλέυανε τόσες μέρες).ΕΛΕΟΣ!!!!ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΕΞ???

04/06

Τελικά όταν γίνεσαι μάνα νιώθεις την παράνοια!!!
Έχω ένα αγοράκι σχεδόν 9 μηνων και αρχίζει να καταλαβαίνει ότι πρέπει να περάσει απο τα χέρια του (κ το στόμα) όλο το σπίτι.Εκει έρχεται η μια σφαλίαρα μετά την άλλη.
Αρχίζει με ένα χτύπημα στο κεφάλι και συνεχίζει με την πτώση απο την στράτα(μαζι με το καθισματάκι).Όλα αυτά όταν είσαι δίπλα.Ποιό κοντά δεν γίνεται.
Καταλαβαίνει επίσης ότι μας κάνει ΟΤΙ θέλει.
Το βράδυ άν ξυπνήσει πρέπει κάποιος να είναι μέχρι να κοιμηθεί στο δωμάτιο του.Αν μετά απο λίγη ώρα κάνει ότι κοιμάτε και εμείς κάνουμε το λάθος να φύγουμε, ανοίγει το ένα μάτι για να δεί που παμε και άν βγούμε από την κόκκινη ζώνη....Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΛΗ....Γυρνάμε και σε δευτερόλεπτα έχουν στεγνώσει τα δάκρυα και είναι ένα μωρό μες την ευτηχία.0400 την νύχτα!!
Αλήθεια εσείς τι κάνετε?